Evangelische politiek

22 augustus 2012

Ja, ik beken het maar eerlijk: bijna dertig jaar geleden heb ik een boek geschreven waarin ik christelijke politiek stevig bekritiseerde en betoogde dat christenen niet naar de stembus moeten gaan. Of ik daar nu nog achter sta? Nee. Gewoon niet. Een mens mag in drie decennia wel wat leren, hoop ik. Wat niet wegneemt dat veel van mijn kritiek van toen nog steeds opgeld doet, ten aanzien van christelijke politiek. 

Maar in deze verkiezingsweken wil ik het nadrukkelijk zeggen: alsjeblieft mensen, kom evangelische christenen, doe wat je taak is in de politiek! Niet voor iedereen is dat precies dezelfde opdracht, maar niemand mag zich eraan onttrekken. Geen mens, hoe gelovig ook, mag z'n hoofd gerust op een christelijk kussen neerleggen. 

Het startpunt van christelijke politiek is: je geestelijk kwaad maken over de wereld zoals die nu is. Het eindpunt moet heel wat meer bezonnenheid met zich mee brengen, inzicht, overleg, zelfs compromissen. Maar ik vind, nu dertig jaar later, dat het beginnen moet met geestelijke kwaadheid. 

Bestaat zoiets? en hoe zit dat in elkaar, kwaadheid die 'geestelijk' is? Een geestelijke gezindheid is toch dat je je vriendelijk en welwillend opstelt? Helemaal niet! Juist evangelische gelovigen zouden dat moeten weten. Als je je afvraagt wie zich meer met structuurvragen bezighoudt, en wie meer het accent legt op de gerichtheid van het hart, dan winnen de evangelische mensen vaak in de laatste categorie. Jezus liefhebben, met je hart en met je ziel en met je geest. (O ja: óók met je verstand, dat vergeten sommige evangelische mensen soms even...) 

Het gaat daarbij om de grote, wijde, verschrikkelijke wereld. De mensenwereld die het voorwerp is van Gods liefde, Johannes drie vers zestien - voor zover die wereld binnen je bereik ligt, natuurlijk. Maar Nederland is niet zo groot, en we kunnen best 'uitreiken', onze armen zover mogelijk uitstrekken naar de armen, de oorlogsslachtoffers, de kindslaven, de slum-bewoners van deze wereld. 

Het gaat ook om je houding. Zoals Chris Wright het zegt: we moeten HIS PEOPLE zijn: Humility, Integrity, Simplicity. In deze drie woorden - nederigheid, integriteit, eenvoud - wordt de goede houding van christenen in de wereld goed samengevat, ook in de politiek. 

Maak je maar eens kwaad over deze wereld! En vraag je maar eens af, net als Joël Voordewind: ben ik nou gek, of hoe zit dat? Joël is een voorbeeld van een bevlogen evangelische christen in de politiek, en ik heb daarom ook van harte zijn boek uitgegeven. Ik citeer hem graag:
Elke drie seconden sterft een kind van de honger, terwijl in het Westen mensen aan overgewicht lijden. We zijn tegen mensenhandel en uitbuiting van vrouwen, maar vinden prostitutie iets wat er nu eenmaal is en altijd zal zijn. We vinden dat er bezuinigd moet worden, maar bonussen en topinkomens heten nog altijd onmisbaar te zijn. Ben ik nou gek? 

Henk P. Medema, uitgever 

Bekijk hier het boek Ben ik nou gek? van Joël Voordewind.